به نام خداوند آفریننده اندیشه

 

روزها فکر من این است و همه شب سخنم

که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام, آمدنم بهر چه بود

به کجا میروم آخر ننمایی وطنم

خنک آن روز که پرواز کنم تا بر دوست

به امید سرکویش پر و بالی بزنم

/ 0 نظر / 2 بازدید